search
top

Filologia języka angielskiego –czy warto studiować?

Podjęcie studiów na kierunku filologia uważana jest przez wiele osób za pochopną decyzję. Oczywiście umożliwia to zgłębianie wiedzy na temat języka, jakiej nie przekaże nam żadna szkoła językowa, ale pojawia się pytanie, czy naprawdę osoba chcąca znać jakiś język w stopniu zaawansowanym musi poświęcić kilka dobrych lat na jego naukę. Jest to trudne pytanie, na które znajdziemy wiele różnych odpowiedzi. Część osób uważa, że tylko filolog jest dobrym tłumaczem i dobrze zna język, a pewna grupa osób uważa to za stratę czasu, zwłaszcza, jeśli chodzi o język angielski, który znają prawie wszyscy. Język angielski nauczany jest już w przedszkolu, nie oznacza to, że wszyscy znają go biegle, ale z całą pewnością znaczna część społeczeństwa ma możliwość nauczenia się tego języka w stopniu zaawansowanym. Wystarczy pobyć jakiś czas w danym kraju i język ma się małym paluszku, ale czy aby na pewno, czy szkołą językowa oraz kontakt z osobami mówiącymi danym językiem jest idealnym rozwiązaniem. Popatrzmy na przykład Polaków, tylko niektóre osoby poprawiają nasze błędy językowe. Część udaje, że ich nie słyszy, a część po prostu ich wyłapuje. Jeśli więc używamy języka obcego wśród native speakerów tego języka, to niekoniecznie usłyszymy od nich, jakie błędy popełniamy. O ile w życiu codziennym nie musi to sprawiać większego problemu, to dla osób chcących pracować, jako tłumacz lub nauczyciel jest to przysłowiowy strzał w kolano. Warto też pamiętać, że tylko na filologii nauczymy się poprawnej wymowy. Oczywiście na tego rodzaju studiach pojawiają się inne zagadnieniach, które nie każdego będą interesować. Mając jednak na uwadze fakt, że tylko na takich studiach można zgłębiać wszystkie zagadnienia gramatyczne i dzięki temu stać się bezbłędnym tłumaczem, to wciąż warto pójść na taki studia.

Nauczanie języka polskiego zagranicą

Wiele osób zadaje sobie pytanie, czy język polski jest popularny. W Internecie znajdziemy liczne artykuły o tym, iż polski jest najtrudniejszym językiem na świecie, co oczywiście jest nieco naciąganą teorią. Oczywiście język polski nie należy do najłatwiejszych, ale jest wiele takich języków, które bardziej zasługują na ten tytuł. Oczywiście dla nas Polaków wymowa nie stanowi żadnego problemu, ale już z odmianą wyrazów i strukturą zdania mamy ogromny problem, ale tak naprawdę język ulega zmianie i to, co teraz uznajemy za błąd, za 10 lat może być formą poprawną. Wróćmy jednak do tematu, czyli nauczanie języka polskiego zagranicę, czy ktoś to w ogóle praktykuje. W Polsce mamy setki, jak nie tysiące szkół językowych, które oprócz standardowego angielskiego, niemieckiego oraz rosyjskiego, proponują nam również bardziej egzotyczne języki. Dlaczego więc obcokrajowcy nie mieliby uczyć się tego języka? O ile każda polska uczelnia ma kierunek anglistyka, o tyle polonistyki szukać ze świecą. Oczywiście znaczna część Uniwersytetów prowadzi kursy polskiego, ale polonistykę znajdziemy tylko na niektórych uniwersytetach. Nie oznacza to jednak, ze obcokrajowców nie interesuje nasz piękny język. Wręcz przeciwnie w wielu krajach na całym świecie znajdziemy kursy polskiego. Niektóre z nich organizowane są dla Polaków mieszkających od lat za granicą, inne dla dzieci, których rodzice zdecydowali się na emigrację. Znajdziemy też kursy dla tamtejszych mieszkańców, którzy są zainteresowani naszym pięknym językiem. Skoro Polacy interesują się takimi językami, jak wietnamski, chiński, japoński, czy hindi, to, dlaczego nie nauczać tam polskiego. Oczywiście uczniowie polskiego zagranicą to zwykle hobbyści lub takie osoby, które mają małżonków pochodzenia polskiego, ewentualnie planują wyjazd do Polski lub rozpoczęcie współpracy. Wciąż jednak większość obcokrajowców chodzi z założenia, że angielski jest ogólnoświatowym językiem i wystarczy

Rozprawy naukowe w języku polskim

Język polski nie jest językiem światowym. Oczywiście włada nim prawie 40 mln ludzi, ale jest na tyle trudny i mało popularny, że polonistykę znajdziemy na niektórych uniwersytetach i to raczej w formie kursu, a więc polscy naukowcy, którzy chcą zyskać sławę zagranicą muszą pamiętać, że tak naprawdę, jeśli chcą coś osiągną to wszelkie rozprawy naukowe powinni pisać w języku angielski. Angielski jest, bowiem językiem międzynarodowym i od wielu lat dąży się do tego, aby wszyscy ludzi na całym świecie porozumiewali się w tym języku. Oczywiście ma to sens, jeśli chodzi o rozprawy naukowe, ale jeśli chodzi o samą komunikację, warto poznać kilka słów w innym języku. Przecież jest tyle pięknych języków, których nauka jest dużo prostsza, niż nauka angielskiego. Języki te są równie pasjonujące i ważne. Jednak to angielski stał się tym językiem pierwszym, numerem jeden. Nie można odmówić mu wielkości, gdyż jest językiem urzędowym największej ilości krajów na świecie. Włada nim ogromna ilość osób i jeśli wszyscy naukowcy pisaliby swoje prace w języku angielskim dostęp do nich byłby dużo prostszy. W chwili obecnej chcąc zgłębiać wiedze, np. na temat języków azjatyckich źródła są bardzo ograniczone. Brakuje artykułów po angielsku. Niewątpliwie pisanie rozprawy naukowej po angielsku, może oznaczać dla Polaka duży sukces. Bo tak naprawdę to, co publikuje w Polsce ma małe znaczenie. Nasz kraj rozwija się tylko w niektórych dziedzinach. Sukces, a w zasadzie to, jaki sukces można osiągnąć zależy od tego, w jakim kraju się znajdujemy, a jak wiadomo największe perspektywy mamy mieszkają w kraju, jakim są Stany Zjednoczone. Ogromna ilość ośrodków naukowych, przedsiębiorstw, które chcą się rozwijać, jak również ludzi pełnych pasji i chęci do działania to niewątpliwy atut tego miejsca i warto pisać po angielsku lub tłumaczyć na ten język.

Jak napisać rozprawkę?

Od lat ogromną popularnością wśród pracowników naukowych cieszą się rozprawy naukowe. Rozprawy to nic innego jak rozbudowane wypowiedzi naukowe. Zazwyczaj są one po prostu omówieniem problemu naukowe z danego punktu widzenia. Osoby, które decydują się na taką formę wypowiedzi opierają się na pełnym materiale dowodowym, który bardzo często zbierają przez wiele lat. Dzięki temu materiałowi mogą zaprezentować dany punkt widzenia, wszelkie argumenty. Mogą również polemizować z przeróżnymi ujęciami przedmiotu. Zazwyczaj taką właśnie formę przybierają różnego typu prace magisterskie oraz prace doktorskie. Są one znacznie bardziej wymagające od innych form wypowiedzi. Do pisania takich prac przygotowuje się młodzież już na etapie gimnazjum oraz szkoły ponadgimnazjalnej. Na języku polskim uczy się ich pisać rozprawki. Rozprawka to nic innego jak mała rozprawa. Ma ona określoną odgórnie kompozycję. Niektórzy twierdzą, że jest ona bardzo łatwa do napisania. Jednak tak naprawdę trzeba się trochę napracować, aby to zrobić. Jest to bowiem swoista praca naukowa, która wymaga wgłębienia się w temat. Inaczej będzie całkowicie bez sensu. Trzeba rozpatrzeć jakiś ważny temat dogłębnie. Nie można skupić się tylko na jakiejś części problemu. Podczas pisania rozprawki będziemy musieli przekonać czytającego do swoich racji, a także odpowiedzieć na wcześniej postawione pytanie. Jeśli chodzi o sposób argumentowania swoich racji to warto wiedzieć, że można to robić na kilka sposobów. Wszystko będzie zależało od decyzji osoby piszącej, która już na początku postawi jakąś tezę. Wówczas trzeba wszystko poprzeć odpowiednimi argumentami. Wówczas można od razu założyć, że hipoteza była prawdziwa. Można także założyć, że hipoteza jest nieprawdziwa. Jeśli nie jesteśmy w stanie udowodnić, że hipoteza jest prawdziwa lub gdy nie możemy udowodnić, że jest ona nieprawdziwa to wówczas możemy postawić taką tezę, która przemówi za ważniejszymi argumentami.

Bogactwo polskiej literatury

Polska literatura znana już była w czasach średniowiecznych. Ta epoka przyniosła ze sobą twórczość autorów takich jak Marcin Gall, Wawrzyniec z Raciborza, Gall Anonim czy Jan Długosz. Ten ostatni jest autorem licznych publikacji historycznych. Najsłynniejszym jest bez wątpienia „Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego”. Kroniki te prezentują historię Polski od bardzo odległych czasów aż po rok 1480. To bardzo cenne źródło informacji. Warto także podkreślić, że dzieło to zawiera także takie informacje jak na przykład hydrografię ziemi, a także informacje o bogach, jakich czcili Polacy. Bardzo obfitą epoką literacką dla Polski był romantyzm. Tutaj można wymienić takie nazwiska pisarzy jak Jak Chęciński, Michał Czajkowski, Zygmunt Krasiński, Józef Ignacy Kraszewski, Juliusz Słowacki, Karol Szajnocha, Teofil Lenartowicz, Edmund Wasilewski, Cyprian Kamil Norwid czy Adam Mickiewicz. Jeśli chodzi o Mickiewicza to nie ma chyba osoby, która by o nim nie słyszała. Okrzyknięty został on najwybitniejszym twórcą dramatu romantycznego w Polsce. Zadebiutował „Zimą miejską”. Bez wątpieniem dziełem jego życia był „Pan Tadeusz”. Jest to epicki poemat, który składa się z dwunastu ksiąg. Jeśli chodzi o pozytywizm to warto wspomnieć o Adamie Asnyku, Elizie Orzeszkowej, Józefie Potockim, Marii Ilnickiej, Marii Konopnickiej oraz Aleksandrze Fredro. Okres dwudziestolecia wojennego ujawnił talent takich pisarzy oraz poetów jak Janusz Korczak, Jan Kasprowicz, Jan Brzechwa, Bruno Schulz, Magdalena Samozwaniec, Leon Kruczkowski, Bolesław Leśmian, Maria Dąbrowska, Julian Tuwim, Czesław Miłosz, Kornel Makuszyński, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Zofia Nałkowska, Witold Gombrowicz, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Jan Parandowski, Stefan Żeromski oraz Władysław Reymont. Ten ostatni zasłynął przede wszystkim powieścią „Ziemia obiecana”. Ta została doceniona nie tylko przez czytelników, ale także przez fanów kina, gdyż dwa razy została zekranizowana.

top